het Silhouette van Joe.


Labradorkennel 'of Cymbrogi'

| home | Siobhan | Ashley | de roedel |

 
     

JOLLY JOE

OF THE HOUSE OF NAIADS

Joe was bijna dertien jaar oud geworden. We haddden Joe bij een Labrador fokker (of the House of Naïds) gekocht die we leerden kennen via de pupbemiddeling van de Nederlandse Labrador Vereniging, de NLV. Joe kwam in de plaats van Rakker, een geweldige imponerende labrador Reu. Hoe zeer Rakker gemist werd laten de beide foto's zien. De kleine Joe maakte al snel alles goed. Jolly Joe deed zijn naam alle eer aan. Hij was altijd vrolijk en hing graag de clown uit. Op de hondenschool was hij een zeer gehoorzame jongen, maar in het park...ho maar! Wanneer hij een andere hond zag dan ging hij er vandoor. Totdat hij moe van het rennen was dan kwam hij schuldig kijkend weer terug.
De grote hond waarmee je de kleine Joe ziet is de oude Suki, zij was toen al 14 jaar oud. Toen Joe ruim een jaar oud was hebben we hem laten castreren. De fokker van Joe vertelde ons dat de vader van Joe een ernstige erfelijke oogziekte had en daarom niet meer als dekreu (zie de stamboom) gebruikt mocht worden !
Een jaar later zag Joe eruit als een lange slungel. We noemde hem gekscherend "onze hazewind met een labradorkop". Want rennen dat kon ie als de beste. Evenals springen, hij sprong met groot gemak over een hek van 90 cm hoog. We hebben dan ook het hekwerk rondom onze tuin moeten verhogen om Joe 'binnenboord' te houden. Toen Pako hem vaker meenam naar zijn boogschiettrainingen en wedstrijden verdween geleidelijk dat clowneske gedrag. Joe ontwikkelde zich tot een heuse 'bodyguard'. Dat beviel hem best wel want zo mocht hij ook met onze oudste zoon mee een heel weekend karpervissen. Als Joe met een van ons alleen op pad was dan was hij heel waaks, hij liet je dan onmiddlijk weten wanneer er een vreemde in de buurt was. Met hem aan hun zijde zijn onze kinderen nooit bang geweest. Joe was altijd hun trouwe kameraad. Sjoerd had zulke goede herinneringen aan Rakker en aan Joe dat hij nu een eigen Labrador heeft, deze heet James, een zoon van Bodie. Joe is altijd hel gezond geweest. Al hadden we de indruk dat hij niet goed meer zag. Zijn gedrag in de roedel was er een van 'low profile'. Hij wist dat hij onderaan de rangorde stond. Soms als hij in een uitgelaten bui was kon hij nog wel eens een speeltje afpakken van een van de meiden, waarbij hij een sprintje uitlokte om zo te laten zien dat hij toch nog steeds de snelste was!

† Augustus 2006

Joe is tijdens zijn leven nooit ziek geweest, hij zou in November 13 jaar geworden zijn. Joe is tot op het laatst een vrolijke hond gebleven. Hij had een hele grijze snoet gekregen, ook zijn poten waren voor een groot deel grijs geworden. Op een gegeven moment merkten we dat hij zwak op de poten stond en dat hij in zijn mand lag te hijgen. We wisten al dat Joe zijn hart niet meer optimaal funktioneerde. Die dag viel Joe verschillende keren om. Toen we bij de dierenarts kwamen, zei hij dat we zijn leven nog enkele weken zouden kunnen verlengen met tabletten, maar we hebben besloten dit niet te doen omdat zijn kwaliteit van leven er iet echt op vooruit zou gaan. Wij wilden hem dit niet aan doen. We hebben Joe die dag laten inslapen. Hij heeft een prachtig leven bij ons gehad en we zullen hem altijd herinneren als een vrolijke hond en een trouwe kameraad.

 

Joe als pup tevreden in z'n mandje.


stamboom Joe

 

 

 
Joe als pup bij de vijver waar hij een keer ingevallen is! Rakker hield ook van zijn rakkers.

 

 

 

 
Joe met onze oude Suki. Joe als vishond, eh eh, of toch meer als waakhond. Om meer over Arjan's hartstocht te ervaren, klik dan op de foto!

 

 

 

Joe als slungelachtige puberhond!

 

Onze trouwe Joe
   
     
mini Cymbrogi Logo © of Cymbrogi   NAAR BOVEN